28 Şubat 2009

Ön söz, Öz söz, Has söz, Az söz

Ben geldim blog!
Şimdi bana nası yaaani? diye sorman gerekiyo anladın sanırsam. Eh bu da bana cevap hakkı doğurur malum. Belki diyorum yazmaya başlarım, bir bahane oluverirsin. Blog mlog takılırız bütün camia. Bugünün tarihini benim yerime at. Zira ben her aldığım kitaba atmaya sözverdiğim tarihleri dahi atmam. Sonra da yaklaşık olarak belirleyip karaladığım tarihe her baktığımda bir kandırılmışlık ve yapaylık hissine kapılırım. Aynı sorunu seninle yaşamak istemiyorum. Neyseki bu işi benim yerime yapacağına hiç şüphem yok. Seni sevmeye bile başladım biliyo musun? Herneyse artık demir almak vakti geldi. Herzaman geciktirdiğim kahvaltımı bu saatte de olsa yapmak istiyorum; adına da kahvaltı demek istiyorum saate aldırmadan. Kahvaltı o gün yediğin ilk öğün müdür yoksa en geç saat 12 ye kadarki zaman diliminde yaparsan bu adı hak eder hep düşünmüşümdür. Saçma buluyosun di mi? Psikoloji işte. Kendimle başbaşa kaldığımda böyle oluyorum. Tamam kalktım.
Kahvaltı mönüsü: Çay, Haşlanmış yumurta, Kuymak ( İyi yaparım bunu da bil), Zeytin, Peynir.
Allah olmayanlara da versin.
Amin...